ქოუჩის განვითარება ჩემთვის არის მუდმივი რეფლექსია, უკუკავშირისადმი ღიაობა და ზოგჯერ დისკომფორტთან დარჩენა.
მინდა ჩვენი სივრცე გამოვიყენოთ არა მხოლოდ ჩემი მეთოდების გაზიარებისთვის, არამედ ერთად დაფიქრებისთვის:
როგორ ვსწავლობთ ჩვენ, როგორც ქოუჩები უკუკავშირით? რას ვიღებთ, ვფილტრავთ, ან ვაიგნორებთ? და როგორ იცვლება ჩვენი პრაქტიკა?
მოდით ამ კითხვებით ვიფიქროთ ერთად:
- შემთხვევა, როცა უკუკავშირმა რეალურად შეგცვალათ როგორც ქოუჩი. რა შეიცვალა თქვენს პრაქტიკაში?
- რომელი წყაროდან მიღებული უკუკავშირია თქვენთვის ყველაზე ღირებული — მე, კლიენტი, კოლეგა, სუპერვაიზორი თუ 360? რატომ?
- რომელია თქვენთვის გამოცდილი მეთოდი რომელიც უკუკავშირის მიღებაში გეხმარებათ?
- როგორ გარდაქმნით მას პრაქტიკულ ცვლილებებად?